افزایش سهم ریلی بار کانتینری؛ یک مساله فرابخشی است / ضرورت تعیین و تبیین تکالیف سایر حوزه ها برای افزایش سهم بار ریلی در بنادر نخستین بویه اقیانوسی ساخت داخل در بندر شهید رجایی نصب شد/ خودکفایی در تولید علایم شناور دریایی/ تولید انبوه بویه از اوایل سال آینده بنادر گوادر و چابهار مکمل یکدیگر هستند/ جایگاه ویژه بندر چابهار در اقتصاد بین الملل و سیاست خارجی هند / ضرورت افزایش اشتیاق به توسعه بندر چابهار بین مردم بومی و محلی/ لزوم ایجاد زیرساخت های فرودگاهی، ریلی و شهری در چابهار بندر چابهار؛ قابلیت پذیرش کشتی های سایز بزرگ را دارد/ بندر چابهار؛ اولین بندری است ‌که در قالب قرارداد BOT؛ اپراتور بین المللی برای آن جذب شد/ اپراتور بین المللی فعال در بندر چابهار؛ متعهد به سرمایه گذاری در روبناها و خرید تجهیزات است/ بندر چابهار با برخورداری از تجهیزات مدرن و پیشرفته، پاسخگوی خطوط لاینری است‌ توسعه همه جانبه بندر چابهار نیازمند همگرایی مقامات بومی و ملی است/ نیاز جدی بندر چابهار اتصال به شبکه سراسری راه آهن/ ساخت سیلوی ۱۰۰ هزار تنی تمام مکانیزه در بندر چابهار در دستور کار برگزاری دوره آموزشی اصول حمل و نقل و نگهداری کالاهای خطرناک در بنادر/ ارتقاء دانش تخصصی کارشناسان HSE و آتش نشانی بنادر کشور ضرورت تکمیل و بهره‌برداری از پروژه‌های سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در بندر نوشهر/ لزوم اجرایی شدن پروژه راه دسترسی بندر نوشهر به کمربندی/ تسریع در عملیاتی شدن لایروبی حوضچه و کانال دسترسی بندر فریدونکنار نفتکش سابیتی تا ۹ روز آینده وارد بندرعباس می شود/ سابیتی؛ اکنون وارد تنگه باب المندب شده است/ نشت نفت از نفتکش سابیتی مهار شد هیچ مرجع دریایی منطقه ای به درخواست کمک نفتکش Sabiti در زمان حادثه پاسخ نداد ‌اقتصاد مقاومتی و رونق تولید در صنایع فراساحل‌، مهمترین محورهای پنجمین نمایشگاه دریایی‌
برای اولین بار پس از عضویت جمهوری اسلامی ایران در سازمان جهانی دریانوردی صورت گرفت
تصویب قطعنامه پیشنهادی ایران در نشست بیست و هشتم مجمع سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) " برخورد منصفانه با دریانوردان در رابطه با مرخصی خشکی و دسترسی به تسهیلات ساحلی"

به گزارش روابط عمومی ،روز پنج شنبه مورخ هفتم آذر ماه 1392 سند شماره A 28/14/1 مجمع آیمو که در چارچوب فعالیت های انجام شده برای حضور فعال و موثر در بیست و هشتمین اجلاس مجمع آیمو در معاونت امور دریایی (دفتر سازمان های تخصصی و بین المللی ) تهیه شده بود، تحت دستور کار شماره چهارده ارائه،و توسط نماینده سازمان در آیمو در این دوره از اجلاس مطرح گردید. این سند متضمن قطعنامه ای راجع به برخورد منصفانه و بدور از تبعیض با دریانوردان راجع به اعطای مرخصی خشکی و دسترسی به تسهیلات بندری می باشد. پس از ارایه سند، هیأت های نمایندگی کشورهای ایالات متحده امریکا، انگلیس و نروژ با این استدلال که موضوع در دستور کار کمیته تسهیل می باشد و به بهانه اینکه تصویب چنین قطعنامه ای ممکن است در کار اصلاح کنوانسیون تسهیل ترافیک دریایی اختلال ایجاد نماید، با آن مخالفت نموده و خواستار رد آن شدند. علی رغم این مخالفت ها و بدنبال رایزنی هایی انجام شده  در تبیین و توجیه ارایه سند، کشورهای عمان، جزایر کوک، نیجریه، تووالو، باهاماس، کیریباتی، چین، کنیا، ترکیه، لیبی، اندونزی، پاپوآ گینه نو و وانوآتو قویاً از سند و قطعنامه پیشنهادی ایران حمایت نمودند. با توجه به حمایت اکثریت قاطع کشورهایی که اظهار نظر نمودند، مجمع با صدور قطعنامه بر اساس سند ایران موافقت نمود، اما راجع به محتوای آن مقرر داشت، کمیته  فنی مجمع با توجه به نقطه نظرات ارایه شده در صحن اصلی مجمع، آن را بررسی و پیشنهاد خود را ارایه نماید.

با ارجاع موضوع به کمیته، کمیته در عصر همین روز تشکیل جلسه داد و از میان موضوعات متعدد تحت دستور کارها، سند و قطعنامه پیشنهادی ایران را نیز مورد بررسی قرارداد. مباحث زیادی راجع به مفاد قطعنامه مطرح شد و هیأت جمهوری اسلامی ایران نیز دیدگاه های خود را مطرح نمود. نهایتاً بر روی متنی که بتواند نظرات دو طرف را تأمین نماید، توافق شد. در قطعنامه مصوب به جز دو مورد که دارای ابعاد حقوقی و صلاحیتی بود، تقریباً تمامی عناصر اصلی قطعنامه پیشنهادی کشورمان مورد لحاظ قرار گرفت. قطعنامه مورد نظر به همراه چند قطعنامه دیگر از سوی کمیته به رئیس مجمع گزارش شد و مجمع نیز بدون هرگونه اعتراضی از سوی حاضرین، آن را در روز چهارشنبه سیزدهم آذر ماه به تصویب رساند و مقرر شد، به عنوان یکی از قطعنامه های مصوب مجمع در نشست بیست و هشتم، از سوی دبیرخانه آیمو منتشر و به کشورهای عضو ابلاغ گردد.

 

ویژگی های اصلی قطعنامه و تحول در عرصه حقوق دریانوردان:

قطعنامه مصوب دارای دو بخش مقدماتی و عملیاتی می باشد.

در بخش مقدماتی طی پنج پاراگراف به موارد زیر اشاره گردید:

شناسایی جایگاه دریانوردان و ماهیت صنعت دریانوردی، اقرار به اهمیت مرخصی خشکی در رابطه با عامل انسانی و تأثیر آن بر ایمنی دریانوردی، تأکید مجدد بر اهمیت توجه دولت های عضو کنوانسیون های سولاس و فال به دو دستورالعمل موجود راجع به مرخصی خشکی و دسترسی به تسهیلات ساحلی بدون ایجاد محدودیت های غیر ضروری، تأیید لزوم عدم تبعیض دریانوردان به دلایل مختلف ملیت، نژاد، رنگ، جنسیت، دین، عقاید سیاسی یا ریشه اجتماعی و نیز نوع پرچم کشتی که بر روی آن کار می کنند و نهایتا درنظر داشتن این نکته که برخورد غیر منصفانه و تبعیض آمیز در رابطه با اعطای مرخصی خشکی و تسهیلات ساحلی همچنان ادامه دارد. 

در بخش دوم که مشتمل بر پنج بند می باشد و به پاراگراف های عملیاتی ( Operative Paragraphs) معروف است، مجمع از دولت های عضو مصرانه درخواست نمود، اولاً به حقوق بشر اولیه دریانوردان در رابطه با موضوع قطعنامه احترام بگزارند، ثانیاً گام های لازم را برای حصول اطمینان از عدم برخورد تبعیض آمیز بردارند، ثالثاً از اعطای مجوز ورود به خشکی با رعایت مقررات مربوطه اطمینان حاصل نمایند، مگر اینکه دلایل قانع کننده ای برای رد آن وجود داشته باشد، رابعاً اقدامات لازم را برای اعطای مرخصی خشکی بدون توجه به ملیت، نژاد، و ...... بردارند و خامساً دلایل رد مرخصی خشکی را به دریانورد یا ناخدای کشتی اعلام نمایند و درصورتی که کتباً درخواست شد، دلایل را به صورت کتبی اعلام کنند.

صدور قطعنامه مزبور از چند حیث حائز اهمیت تلقی می شود:

1-برای اولین بار است که جمهوری اسلامی ایران در یک اقدام هماهنگ داخلی و بین المللی موفق به تصویب یک قطعنامه آن هم در سطح عالی ترین مرجع سازمان بین المللی دریانوردی می شود.

2- اگرچه در رابطه با لزوم عدم تبعیض به دلیل نژاد و ... در کنوانسیون های دیگری نظیر کنوانسیون بین المللی حقوق شهروندی و سیاسی مصوب سال 1966 میلادی متونی دیده می شود، اما این اولین بار است که با صراحت شاهد چنین مقرراتی در سازمان بین المللی دریانوردی برای حقوق دریانوردان می باشیم.

3- جمهوری اسلامی ایران با استفاده از ابزار و ظرفیت های آیمو توانست موضوع حقوق دریانوردان را زنده نگه داشته و از هر فرصتی برای گوشزد نمودن این حقوق به کشورهایی که همچنان تبعیض روا می دارند، استفاده نماید؛ با این امید که چنین تذکرهایی بتواند بر رفتار ایشان تأثیر بگزارد و رویه نادرست شان را تغییر دهد.

4- برای اولین بار در جهت حراست از حقوق دریانوردان، تکلیفی بر دوش مقامات بندری و بطور کلی دولت ها گذاشته شد که تاکنون سابقه نداشت. این تکلیف عبارت است از لزوم پاسخگویی در مقابل دریانوردی که با درخواست مرخصی خشکی آن موافقت نشد و نیز ناخدای ایشان. این تکلیف از صرف اعلام شفاهی فراتر رفته و به اعلام کتبی، در صورت درخواست دریانورد و یا ناخدای کشتی تسری داده شد. همین تکلیف را می توان به عنوان بزرگترین دستاورد برای کل دریانوردان جهان و در واقع عصاره قطعنامه مصوب و نیز اصلاحیه ضمیمه کنوانسیون تسهیلات ترافیک دریایی قلمداد نمود که خود یک گام بزرگ برای حفظ یکی از حقوق بسیار مهم دریانورد محسوب می شود. به عبارت دیگر، بعد از این مقامات بندری و مهاجرتی مستقر در بنادر نمی توانند به بهانه های واهی و خودسرانه از درخواست های مرخصی خشکی و دسترسی به تسهیلات ساحلی صرف نظر نمایند. با این مصوبه تا حد زیادی راه برای اعمال نظر های فردی و سلیقه ای بسته شد، چرا که در این صورت مأمور مربوطه و حتی فراتر از آن دولت متبوع خود را در معرض دردسر (به واسطه تکلیف به اعلام کتبی دلایل رد درخواست مرخصی) خواهد دید و چنانچه دلایل شان قانع کننده نباشد، ممکن است مورد سرزنش و اعتراض رسمی دولت ها قرار گیرند. از سوی دیگر این امر برای خود دریانورد و یا ناخدای کشتی خوب خواهد بود؛ اینکه چنانچه دلیل ارایه شده را منطقی و وارد تشخیص دهد، در اولین فرصت ممکن در جهت اصلاح برآید تا در آینده با چنین مشکلات و ردّی مواجه نشود.

باید درنظر داشت که در مقررات آیمو، علی رغم وجود توصیه نامه ها و دستورالعمل هایی مبنی بر لزوم رعایت حقوق دریانوردان و اعطای مرخصی، هیچ مأمور بندری و یا مهاجرتی خود را موظف به ارایه دلایل به طور کتبی و حتی شفاهی به دریانورد مربوطه و یا ناخدای کشتی نمی داند و بنابراین می تواند از این عدم تکلیف، برای اعمال سلیقه و تبعیض به دلیل نژاد، ملیت و یا دین و یا نوع پرچم کشتی استفاده نماید.                                                                                                                                       روابط عمومی

۱۶ آذر ۱۳۹۲ ۱۷:۴۹
کد خبر : ۲۷,۲۰۱

ارسال نظرات

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید