کاهش آلایندگی ، صنعت دریانوردی ، سازمان بنادر و دریانوردی
زمانی که صحبت از کاهش آلایندگی های دریایی در صنعت دریانوردی می شود، استفاده از سوخت های جایگزین تنها یکی از راهکارها است اما راهکارهای متعدد دیگری وجود دارد که می تواند بسیار اثربخش باشد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان بنادر و دریانوردی به نقل از نشریه اکادمیک کانورسیشن، برای پایین نگه داشتن آستانه گرم شدن 1.5 درجه سانتیگرادی – طبق اهداف معاهده آب و هوایی پاریس - کاهش فوری انتشار کربن و آلاینده ها باید مورد بررسی قرار گیرد. سازمان بین المللی دریانوردی، به عنوان سازمان تنظیم کننده مقررات کشتیرانی سازمان ملل، مسائل مربوط به آلایندگی این صنعت و تغییرات آب و هوایی را در سال های اخیر در دستور کار خود قرار داده است.
میزان آلایندگی کشتیرانی را می توان با استفاده از چهار عامل اصلی محاسبه کرد که شامل وزن کالای حمل شده، مسافت طی شده، میزان سوخت مورد نیاز برای جابجایی یک تن کالا در مسافت یک کیلومتر و میزان کربن آزاد شده با مصرف میزان مشخص سوخت که به عنوان شدت کربن سوخت نیز شناخته می شود.
در مورد کاهش آلایندگی دریایی، تمرکز قریب به اتفاق کشورها عمدتاً بر آخرین نکته بوده، اینکه کدام سوخت مورد استفاده قرار می گیرد و چقدر کربن مصرفی دارد. اما مطالعات نشان می دهد که تا سال 2030 سوختهای کم کربن مانند هیدروژن یا آمونیاک درصدی تک رقمی از کل سوخت مورد استفاده در دریاها را به خود اختصاص خواهند داد. به همین دلیل اگر بخواهیم اهداف معاهده آب و هوایی پاریس را برآورده کنیم، انتشار گازهای گلخانه ای باید در کوتاه مدت کاهش چشمگیری داشته باشد.
این بدان معناست که ما باید طی دهه آینده باید به فکر طیف گسترده ای از روش های دیگر برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای باشیم. در ادامه به برخی از این راهکارها اشاره خواهد شد:
1. کم کردن میزان سوخت مورد نیاز با تعدیل کردن میزان محموله و بار
در دنیایی که منابع موجود آن محدود است و جدا از کالای اساسی که نیازهای اولیه هستند، باید به طور جدی به فکر مصرف کمتر و تولید محلی و داخلی باشیم. به عنوان مثال، آیا نیاز داریم که کالاهایی را از کشورهای دیگر وارد کنیم در حالی که امکان تولید محلی آنها وجود دارد؟ تولید محلی و داخلی و به معنی کم شدن بار و فشار بر حمل و نقل دریایی و تعدیل میزان بار و محموله است که در کاهش مصرف سوخت و آلاینده ها نیز تاثیرگذار خواهد یود.
2. مسافت های کوتاه تر
با کوتاه تر شدن مسیر حمل و نقل، شاهد کاهش مصرف سوخت نیز خواهیم بود. نسل جدید سوخت های حمل و نقل می تواند در نزدیکی محل مورد نیاز تولید شود، بنابراین دیگر نیازی به جابجایی هزاران کیلومتری سوخت برای رسیدن به جایگاه سوختگیری مورد نظر نخواهد بود و بار قابل توجهی از آلایندگی کاسته خواهد شد.
3. سرعت کمتر
هرچه کشتی ها سریعتر حرکت کنند، به انرژی بیشتری نیاز دارند. نکته اصلی این است که کندتر شدن سرعت یکی از موثرترین و فوری ترین راه ها برای کاهش مصرف سوخت کشتی ها است که می تواند به طور طبیعی به دلیل قیمت بالای سوخت توسط خطوط کشتیرانی اتخاذ شود، اما بهره گرفتن از این روش نیازمند اقدام IMO مانند وضع مقررات جدید مربوط به محدودیت سرعت کشتی ها است.
4. بهینه سازی کشتی ها
روش های متعددی برای مقاوم و بهینه سازی کشتی ها مانند ارتقاء پروانه ها و بدنه کشتی برای بهبود بهره وری سوخت وجود دارد تا در نهایت منجر به کاهش مصرف سوخت شناورها شود.
5. استفاده از نیروی باد
استوانه های چرخان به نام روتور فلتنر و بادبان های بزرگ تنها دو فناوری هستند که از قدرت باد برای کمک به حرکت شناورها استفاده می کنند. این روش می تواند مصرف سوخت را تا 10 درصد کاهش دهد. برنامه ها و ابزارهای الکترونیکی که از سرعت و جهت باد الگوبرداری می کنند این امکان را برای کشتی ها فراهم می کنند تا مسیرهای خود را بهینه کرده و 10 درصد در مصرف سوخت صرفه جویی کنند.
6. استفاده از نیروی ساحلی
با خاموش کردن موتورها و اتصال به شبکه های برق ساحلی  کشتی ها می توانند در هنگام پهلوگیری در بنادر از سوخت کمتری استفاده کنند. این تکنیک که آلودگی هوا را در شهرهای ساحلی را نیز کاهش می دهد، "استفاده از انرژی ساحلی" نامیده می شود. در حال حاضر نروژ، چین و امریکا در استقاده از این روش پیشتاز هستند.
7. در نظر گرفتن میزان کربن
بسیاری از سوخت های جایگزین هنگام سوختن سطوح پایینی از دی اکسید کربن تولید می کنند. اما میزان انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از تولید آنها باید به طور مناسب محاسبه شود، در غیر این صورت آلودگی تنها از یک منبع به منبع دیگر منتقل می شود. به عنوان مثال، هیدروژن می تواند به روش های مختلفی تولید شود که منجر به انتشار کربن بسیار زیاد یا بسیار کم می شود.
8. مالیات کربن
تلاش ها برای کاهش کربن در صنعت حمل و نقل دریایی در سال های اخیر چندان موفقیت آمیز نبوده است زیرا سوخت های استاندارد دریایی مانند گازوئیل و نفت کوره در جهان بدون مالیات و ارزان هستند. زمان آن رسیده است که IMO هزینه هایی را برای سوخت های کربنی وضع کند تا به سوخت های جایگزین اجازه دهد با سوختهای سنتی مبتنی بر کربن رقابت کنند. درآمدهای حاصل از آن می تواند هزینه های تحقیق و توسعه سوختهای جدید را تأمین کند و از کشورهای در حال توسعه برای حذف کربن از بخشهای حمل و نقل حمایت شود.
9. سیاست های سبز
کشورها می توانند ساختن کشتی های بدون آلاینده را در استراتژی ملی کشتی سازی خود در اولویت قرار دهند و تمهیدات نوآورانه ای را برای تشویق صنعت کشتی سازی در این مسیر در نظر بگیرند. برای مثال بریتانیا مسابقه ساخت شناورهای دریایی پاک را  برای حمایت بیشتر از فناوری کشتیرانی سبزتر برگزار می کند.
10. اهداف سختگیرانه آب و هوایی
اگر بخش حمل و نقل دریایی بخواهد نقش خود را در تحقق اهداف معاهده آب و هوایی پاریس ایفا کند، همه روشهای فوق باید در چارچوبی مشخص برای کاهش آلایندگی کلی حمل و نقل به کار گرفته شوند. در این مسیرIMO باید به اهداف سختگیرانه آب و هوایی متعهد بوده تا در دهه های آتی تغییر قابل توجهی حاصل شود.
۳۱ شهریور ۱۴۰۰ ۰۹:۰۴
کد خبر : ۵۵,۴۶۵

ارسال نظرات

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید