پیام مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی به مناسبت 17 مرداد روز خبرنگار انتقال دو پروژه سرمایه‌گذاری نیمه تمام ‌به بخش خصوصی در بندر امام/ ١.٨ میلیون تن به ظرفیت سالانه نگهداری کالا در بندر امام افزوده می شود آغاز عملیات خارج سازی مغروقه W14 از آبراه اروند اختصاص اعتبار ۲۸۴ میلیاردی برای تعمیرات اساسی سیستم‌های سرمایشی و شبکه برق بنادر استان بوشهر پیام مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی به مناسبت تاسوعا و عاشورای حسینی بازدید معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه از بندر امیرآباد/ بندرامیرآباد یکی از ظرفیت های استراتژیک دولت برای فعال کردن کریدور شمال – جنوب / فرآیند های صادراتی کالا تسهیل شود/ ضرورت توسعه زیرساخت های حمل و نقل جاده ای از بندرامیرآباد به بندرشهید رجایی و بالعکس افتتاح بندرچند منظوره بندر خمیر آرزوی دیرینه مردم است/ تاکید بر رعایت الزامات زیست محیطی بررسی توسعه ظرفیت‌های گردشگری دریایی در سواحل شرق خوزستان اجرای طرح مطالعاتی بندر پل رونق معیشت اهالی منطقه را به دنبال خواهد داشت/ طرحهای توسعه ای سازمان بنادر به رفاه بیشتر ساحل نشینان منجر شود دیدار مشاور وزیر راه و شهرسازی در امور ایثارگران با مدیر کل و ایثارگران اداره کل بنادر و دریانوردی استان گیلان
مخابرات کشتی
در قسمت هفتاد و دوم برنامه‌ی «فانوس دریایی» به «مخابرات کشتی» پرداخته شده است. می‌توان گفت که تمام انواع کشتی‌ها و شناورها نیازمند سیستم مخابراتی قوی برای ارسال یا دریافت پیام هستند. از گذشته تا به امروز حتی با پیشرفت چشمگیر انسان‌ها در استفاده از دریا، هیچ‌گاه دریا بی‌خطر نبوده است. کشتی‌ها باید بتوانند کارهای ضروری‌شان را در مواقع اضطراری از طریق سیگنال‌های مخابراتی انتقال بدهند و البته این روزها دیگر سیستم‌های مخابراتی پیشرفته و پیچیده هستند.
در مجموع کشتی‌ها به دو دلیل واضح باید تجهیزات مخابراتی به همراه داشته باشند: آن‌ها باید بتوانند ارتباطات رادیویی‌شان را حفظ کنند و هم در مواقع ضروری و اضطرار از آن‌ها استفاده کنند. از آن‌جا که این تجهیزات ممکن است سال‌ها روی کشتی باقی بمانند، بنابراین هم نیازمند تعمیرات و نگهداری صحیح و اصولی هستند و هم به تاییدیه‌های سلامت نیاز دارند. به همین دلیل افرادی مسئول بازرسی و تایید این تجهیزات هستند.
 
 مخابرات دریایی
کشتی‌ها باید اطلاعات اساسی را به جایی ارسال و از جایی دریافت کنند. ایجاد هر نوع ارتباطی از ساحل به دریا و از دریا به ساحل از طریق تجهیزات مخابراتی را مخابرات دریایی می‌گویند. ایستگاه ساحلی نیز همان مکانی است که تمامی ارتباطات بین ساحل وشناورها از آن محل انجام می‌شود.
 
 آشنایی با قوانین بین‌المللی
افراد شاغل در این قسمت که کارکنان مخابراتی به‌حساب می‌آیند، باید آشنایی کاملی با تمام مقررات بین‌المللی مخابرات دریایی داشته باشند تا بتوانند در مواقع اضطراری کشتی را نجات بدهند. این قوانین از طرف سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) و اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) ارسال می‌شوند. از مهم‌ترین این قوانین، اعمال مقررات سیستم جهانی ایمنی و اضطرار دریایی «GMDSS» است که امروزه از ارکان مخابرات دریایی است. «GMDSS» یک سیستم بین‌المللی به حساب می‌آید که از تکنولوژی ماهواره‌ای و زمینی و سیستم‌های رادیویی بر روی کشتی استفاده می‌کند تا از ارتباط اتوماتیک هشدار و بی‌وقفه با ایستگاه‌های ساحلی و ایمنی نجات اطمینان حاصل کند. تحت نظر GMDSS همه‌ی کشتی‌های باربری با وزن 300 تن یا بیشتر و همچنین تمامی کشتی‌های مسافربری که در آب‌های بین‌المللی سفر می‌کنند، باید به تجهیزات رادیویی استاندارد که در سیستم مشخص شده است، مجهز شوند. از طرفی هم، ایستگاه‌های جست‌وجو و نجات ساحلی باید از طریق ارتباطات ماهواره‌ای و زمینی بلافاصله از اتفاقی که پیش‌آمده، باخبر شوند و بتوانند بدون تاخیر عملیاتشان را آغاز کنند.
 
 وظایف مخابراتی
کارشناسان مخابراتی به‌صورت منظم و دوره‌ای از ایستگاه‌های بنادر و سازمان‌های غیر وابسته دریایی بازدید و پس از آن گزارش‌های خود را ارسال می‌کنند. بررسی مستمر و تست سیگنالینگ پیرامون شناسایی نقاط کور ایستگاه‌های ساحلی و ارائه پیشنهاد در خصوص تاسیس ایستگاه جدید یا رفع نقاط کور از طریق تجهیزات مخابراتی و همچنین پیش‌بینی‌های جوی به روش‌های مختلف به‌منظور ایمنی دریانوردی، از وظایف دیگر در این زمینه است.
 
 مناطق دریایی
«GMDSS» متشکل از چند زیرسیستم است که تمامی آن‌ها دارای محدودیت‌های متفاوتی با توجه به محدوده‌ی پوششی هستند. اقیانوس‌ها به چهار منطقه دریایی تقسیم می‌شوند:
A1: درون محدوده‌ی VHF (در محدوده‌ی 20 ـ 30 مایل) است.
A2: پوشش این محدوده بالاتر از محدوده‌ی A1 در گروه ایستگاهی MF (در حدود 150 مایل) است.
A3: پوشش آن بالاتر از دو منطقه‌ی بالا و با این وجود در محدوده ماهواره‌های ارتباطی دریایی ثابت قرار دارد.
A4: شامل بقیه‌ی مناطق دریایی (بیشتر مناطق در نزدیکی قطب شمال) است. کشتی‌ها در این محدوده باید دارای تجهیزات HF، MF وVHF  باشند.
 
 تجهیزات مورد نیاز در مناطق مختلف دریایی
شاید بعضی افراد تصورشان این باشد که تجهیزات مورد نیاز هر کشتی به وزن یا محموله‌ی آن مرتبط است، اما این‌طور نیست و به منطقه‌ای که در بالا تعریف ‌شده مرتبط است. ازجمله تجهیزات الزامی برای کشتی‌هایی که قصد سفر دریایی در منطقه A1 را دارند، می‌توان به گیرنده و فرستنده VHF، گیرنده NAVTEX، VHH EPIRB، ترانسیورVHF  قابل حمل، وسیله‌ی رادیویی برای دریافت اطلاعات ایمنی دریایی از طریق سیستم اعلام اینمارست، و ترانسپوندر جست‌وجو و نجات اشاره کرد.
ازجمله وسایلی که در این قسمت از برنامه‌ی «فانوس دریایی» معرفی می‌شود، «سارت» است. سارت یکی از وسیله‌های مهمی است که گواهینامه جدا دارد و افراد آن را با خود به قایق نجات می‌برند تا پیداکردن موقعیتشان در زمان اضطرار، ممکن شود. این قوانین و دستگاه‌ها برای حفظ جان افراد حاضر در کشتی تنظیم شده است. در مواقع ضروری با این تجهیزات، کشتی‌ها و افراد مستقر راحت‌تر می‌توانند درخواست کمک کنند. وقتی افسران کشتی زمانی برای ارسال پیام ندارند این تجهیزات واقعا کمک‌کننده هستند.   |
۲۴ مهر ۱۴۰۰ ۱۰:۰۳
کد خبر : ۵۵,۷۴۲

ارسال نظرات

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید